دوشنبه، اردیبهشت ۰۹، ۱۳۸۱

نيمه دوم بازي يوونتوس با بولونياست. يووه 1-0 جلو افتاده. بولونيا 10 نفره شده. ولي روبرتو باجو وارد زمين شد. من و همه يوونتوسيها نگران هستيم . ضربه آزاد در فاصله 35-40 متري دروازه بولونيا اعلام مىشود. الكس دل پيرو (يكي از اسطوره هاي فوتبال من) ميره پشت ضربه. دو تا ضربه چند دقيقه پيش زد كه خيلي خطرناك بودن ولي گل نشد. الكس شوت ميزنه .طاق دروازه به لرزه در مىآيد و گل. اينقدر نعره مىزنم كه صدام مىگيره. فوتبال چقدر زيباست.
نتيجه نهايي: يووه 5 بولونيا 0
2 گل از الكس و 3 گل از ديويد.
يه انتقاد از هودر داشتم .
راستش من مطالب شما رو هميشه مىخونم و اون موقع كه توي روزنامه ها هم مىنوشتي مىخوندم. و انصفا لذت مىبردم . كلي سايت جديد پيدا كردم كه مديون شما (حسين درخشان) هستم و همين معرفي بلاگ ما را بس كه مديون شما باشيم . ولي تازگيها توي نوشته هاي شما چيزي مىبينم كه حالم گرفته مىشه. به نظرم مياد چون از ايران دور شده اي تحت تاثير رسانه هاي اونجا و يا شايد چيزهاي ديگري همه رو دشمن و مشكوك ميبيني . همه مقامهاي دولتي رو كم كم انصاري مىبيني و ... سازگارا رو مشكوك ميدوني چون به رهبر نامه انتقادي نوشته ( حتما يدا... سحابي هم مشكوك بود: چون اون هم اينكار رو كرده بود.!!!) يه تفكري هست در بين بعضي ايرانيهاي خارج از كشور كه واقعا نا اميد كننده است . اونها معتقدند هر كي داخل ايران مطلب مىنويسه ، كار سياسي مىكنه، يا اثر هنري خلق مىكنه عامل رژيمه و حكومته چون تونسته اين كار رو بكنه حتما اونها بهش اجازه يا دستور دادند و... اين رفتارها را به وضوح در جريان كنفرانس برلين ديديم و در جريان حضور سيمين غانم در خارج از كشور(اگراشتباه نكنم) هم همينطور.
در تلويزيونهاي ماهواره اي ايرانيان هم به وضوح مي بينيم.
حسين عزيز اينها حرفهاي آن حسيني نيست كه من مىشناختم . من نمىدانم كه از اصلاح و اصلاحات در ايران نا اميد شده اي يا نه . ولي ما نا اميد نيستيم و مانند شما همه را مشكوك نمىدانيم . حسين عزيز من نمىدانم چرا بعضي از دوستان وقتي به خارج مىروند ظاهر افراد برايشان خيلي مهم مىشود. (دوست عزيزي داريم كه تابستان گذشته از آمريكا به ايران آمده بود، تمام توجه او به ظاهر افراد بود و اين باعث تعجب ما بود!) البته من هم با شيخ پشم الدين كشكولي بودن مخالفم ولي داشتن يا نداشتن ريش ملاك خوبي يا بدي افراد نيست. حسين عزيز... موفق باشي.

یکشنبه، اردیبهشت ۰۸، ۱۳۸۱


من هم مونيخي هستم (ولي بر خلاف نوشته پژمان راهبر)، رئال مادريد اصلا يك قاتل دوست داشتني نيست بلكه منفور است و داراي زيبا ترين فوتبال دنيا هم نيست! فوتبالي كه روبرتو كارلوس در دقايق اوليه به بيني حميد زيچ مىكوبد و رائول پس مجروح كردن صورت لينكه پاس گل مىدهد زيبا ترين فوتبال دنيا نيست. فوتبالي كه بهترين بازيكنان دنيا گرد هم مىآورد ولي باز هم به جايي نمىرسد. (نگاه كنيد كه به لا ليگا). تيمي كه در استاديوم خانگي آن، تماشاگران با پرتاپ اشيا بارها و بارها به بازيكنان ما مونيخىها حمله مىكنند، البته كه منفور است! (هر چند اين مسائل همراه فوتبال است، در همه دنيا. ولي در آلمان كمتر!) ما به چيزي كمتر از قهرماني باير لوركوزن رضايت نمىدهيم . ما كه طرفدار فوتبال با برنامه و غير قابل پيش بيني آلمان هستيم. رئال وقتي منفورتر مىشود كه بارسلون محبوب من را هم حذف كند. (هر چند هنوز كورسوي اميدي به تيم بزرگ ركساچ نالايق دارم.) اميد من اين است كه لوركوزن بتواند منچستر را حذف كند كه احتمال آن نسبتا زياد است و بعد در فينال هم پيروز شود. و غم من وقتي فزوني مىيابد كه رئال و منچستر به فينال برسند. از هر دو متنفرم! آن وقت در فينال بايد طرفدار كدام باشم ؟!! البته آن موقع طرفدار رئال خواهيم بود چون هنوز فينال سال 99 و آن شكست دهشتناك را از ياد نبرده ام . آرسنال من امسال منچستر و فرگوسن را پشت سر گذاشته و غرور فرگوسن را در هم خواهد شكست. فوتبال و زندگي ادامه دارتد.
سال بعد افنبرگ را نخواهيم داشت . مرد بازيهاي بزرگ، فرمانرواي مطلق ميانه ميدان. روحيه برتري جويي او، اگر نگوييم بي نظير، كه كم نظير است. ولي خوب سال بعد بالاك را خواهيم داشت. بازيكني بزرگ كه در جام جهاني چشم جهانيان را خيره خواهد كرد. حضور او در زمين، بر خلاف افنبرگ به چشم نمىآيد ولي هميشه همانجايى است كه بايد باشد. همين كه او با بازي در پست هافبك در صدر جدول گلزنان است نشانگر همين موضوع است و دايسلر را هم خواهيم داشت و از همه بزرگتر اوتمار هيتسفلد. و زندگي و فوتبال همچنان ادامه دارند.

در آلمان اميدم به قهرماني مونيخ كم است . در انگليس باد در پرچم ما و آرسنال مىوزد. در ايتاليا يوونتوس محبوب من اميد بسيار زيادي به قهرماني دارد (ديديد امروز دل پيروي بزرگ و ترزگه چه كردند؟) در اسپانيــــــا اوضاع خراب است! بارسلون بايد براي حضور در ليگ قهرمانان بجنگد
(من نمىدانم ركساچ نالايق چه بر سر تيم محبوب كاتالان آورده؟ ياد يوهان كرايف كبير به خير باد!) ولي خوشحالي در اين است كه رئال هم قهرمان نخواهد شد.

جمعه، فروردین ۱۶، ۱۳۸۱